Siyeri Enbiya Konusu


Ebû Hureyre

Ebu Hureyre'nin bildirdiğine göre Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi
vesellem) şöyle buyurmuştur: "Muhakkak ki Allah, Adem'i topraktan yarattı.
Sonra onu çamur haline getirdi. Sonra onu kara balçık oluncaya kadar öyle
bıraktı. Sonra onu yaratıp şekil verdi. Sonra pişmiş çamur gibi kurumuş balçık
oluncaya dek öylece bıraktı. İblis onun yanına uğrar, «Sen büyük bir iş için
yaratıldın» derdi. Sonra Allah ona ruhundan üfledi. Ruhun ilk canlandırdığı
bölgesi gözü ve genizleri oldu. Hemen hapşırdı. Allah ona, Rabbine hamdi
telkin etti. Rab de: «Rabbin seni esirgesin» buyurdu. Sonra: «Ey Adem! Şu
topluluğa git ve onlara şöyle de. Sonra bak bakalım, nasıl karşılık verecekler»
buyurdu. Adem gidip topluluğa selam verdi. Onlar da: «Allah'ın selam ve
rahmeti senin de üzerine olsun» diye karşılık verdiler. Sonra Rabbine geldi, Rabbi: «Sana ne dediler?» diye sordu. -Ona ne dediklerini en iyi bildiği halde
yine bunu sordu-. Adem: «Ya Rabbi! Onlara selam verdiğimde "Allah'ın selam
ve rahmeti senin de üzerine olsun" diye karşılık verdiler» dedi. Buyurdu ki: «Ey
Adem! Bu, senin ve senin zürriyetinin selamıdır» Adem: «Ya Rabbi! Benim
zürriyetim de nedir?» diye sorunca Allah: «Ey Adem! Ellerimden birini seç»
buyurdu. O da: «Rabbimin sağ elini seçiyorum. Bununla beraber Rabbimin her
iki eli de sağdır» dedi. Sonra Allah avucunu açtı ve Adem' in zürriyetinden
gelecek olan herkes aziz ve celil olan Rahman'ın avucunda belirdi." Ravi
bundan sonra hadisin devamını anlatmıştır.

Heysemi, Mecmauz Zevahid Cilt 14 Hn: 13747 * Ebu Ya'la rivayet etmiştir. 1 Senedinde İsmail b. Rafi' vardır ki Buhari onun hakkında "Güvenilir ve hadisi mukarib olan biridir" demiştir, çoğunluk ise onu zayıf görmüştür. Diğer ravileri Sahih ricalidir. 1 Ebu Ya'la (6580).

Hadis Sayfası
Bureyde

Bureyde'nin bildirdiğine göre Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem): "Eğer Davud (aleyhisselam) ve tüm yeryüzündekilerin ağlamaları ile Adem'in ağlaması karşılaştırılsaydı Adem'inkine denk gelmezdi" buyurdu.

Heysemi, Mecmauz Zevahid Cilt 14 Hn: 13749 *Bu hadisi el-Mu'cemu'l-evsat'ta Taberani rivayet etmiştir.3 Ravileri, güvenilir kimselerdir. 3 Taberani, el-Mu'cemu'l-evsat (143); İbnü'l-Cevzi, el-llelü'l-Mütenahiye (44). İbnü'l-Cevzi naklediyor: "İbn Adiy şöyle der: Bu hadisi, Mis' ar' dan Ahmed b. Beşir dışında, Ahmed'den de Yahya b. Süleyman dışında muttasıl olarak getiren yoktur. Bilmiyorum yanılgı bunların hangisinden kaynaklanmaktadır. Ağır basan zannıma göre bu husus Ahmed'den kaynaklanmaktadır." Taberani de demiştir ki: "Ahmed b. Beşir dışında bu hadisi Mis'ar'dan rivayet eden yoktur. Yahya b. Süleyman da rivayette tek kalmıştır." Ahmed b. Beşir: Ebu Zür'a el-Hemedani'dir, dürüst bir ravidir. Buhâri, Sahih'inde ona ait hadis tahric etmiştir. O, el-Bağdadi olan değildir. el-Bağdadi olan, metruk biridir. Süleyman b. Büreyde, babasından hadis işitmemiştir. Bu hadis Ahmed'in Zühd kitabında (47) mevkûf olarak rivayet edilmiştir.

Hadis Sayfası
Ebu Zer

Ebu Zer dedi ki: "YA Resulallah! Adem bir peygamber miydi?"
diye sordum: "Evet, o peygamber ve resul idi. Daha önce Allah onunla
konuşup şöyle demişti: «Ey Adem, sen ve eşin cennete yerleşin» (Bakara Sur.
35)". buyurdu.

Heysemi, Mecmauz Zevahid Cilt 14 Hn: 13750 * Bu hadisi el-Mu'cemu'l-evsat'ta Taberani rivayet etmiştir. Ahmed de benzer şekilde uzunca bir hadiste rivayet etmiştir. Senedinde el-Mes'udi vardır ki ahir ömründe ezberi bozulmuştur.

Hadis Sayfası
Bir rivayet ise şöyledir:

"Adem vefat ettiğinde melekler onu bir defa su ile yıkadılar, ona lahit yapıp şöyle dediler: Bu, Adem'in ve çocuklannın sünneti (adeti) olacaktır."

Heysemi, Mecmauz Zevahid Cilt 14 Hn: 13755 * Bunların hepsini el-Mu'cemu'l-evsat'ta iki isnadla Taberâni rivayet etmiştir. Bunların birinde Hüseyn b. Ebi's-Seriy vardır ki İbn Hibban onu güvenilir addetmiş. çoğunluk ise zayıf görmüştür. Diğer seneddeki Ravh b. Eslem'i de aynı şekilde İbn Hibban güvenilir, çoğunluk ise zayıf görmüştür.

Hadis Sayfası
Hz. Aişe'nin bildirdiğine göre

Allah Resulü (sallallahu aleyhi vesellem): "Eğer Allah, Nuh'un kavminden birine acısaydı, çocuğunu kurtarmaya çalışan anneye acırdı" buyurdu. Resülullah (sallailahı aleyhi veselleın) bu meseleyi şöyle anlattı: "Nuh, kavmi arasında dokuz yüz elli yıl yaşamıştır. Bu müddet zarfında onlan hep imana davet etmiştir. Nihayet son zamanlannda, bir ağaç dikmiş, ağaç büyümüş her yöne gitmişti. Sonra gidip o ağacı kesti, ondan gemi yapmaya başladı. Kavmi yanından geçip sorduklannda o: «Gemi yapıyorum» diyordu. Onlar da: «Gemi mi yapıyorsun? Karada bu gemi nasıl gidecek?» diyerek onunla alay ediyorlardı. Bunun üzerine o: «İlerde görüp anlayacaksınız» dedi. Gemi yapımını bitirip yağmurlar gökten boşanıp her taraf su altında kalınca bir anne. çok sevdiği çocuğuna bir şey olacağından korktu, dağlara tırmanmaya başladı. Dağın üçte birine vannca, su gelip ona ulaştı. Bu defa dağın üçte ikisine tırmandı, su gelip oraya da ulaştı. Derken dağın tepesine çıkıp durdu. Su gelip kadının boynuna ulaşınca, çocuğu elleri ile yukanya kaldırdı. Nihayet su anneyi çocuğu ile beraber alıp içine gömdü. İşte Allah, Nuh kavminden bir kimseye merhamet etmiş olsaydı, o çocuğun annesine merhamet ederdi."

Heysemi, Mecmauz Zevahid Cilt 14 Hn: 13758 * Bu hadisi el-Mu'cemu'l-evsat'ta Taberâni rivayet etmiştir. Senedinde Mûsa b. Ya'kûb ez-Zem'i vardır ki İbn Mâin ve başkaları onu güvenilir addederken İbnü'l-Medini zayıf görmüştür. Kalan ravileri, güvenilir kimselerdir.

Hadis Sayfası
Ebû't-Tufeyl anlatıyor:

İbn Abbas'a dedim ki: "Kavmin Peygamber' in (sallallalru aleyhi vesellem) Safa ile Merve arasında sa' y ettiğini ve bunun bir sünnet olduğunu iddia ediyor (ne dersin?)" O da şu cevabı verdi: "Doğru söylemişler. İbrahim' e (aleyhisselam) hac ibadetleri emredilince, Şeytan sa'y yerinde önüne çıktı ve ona mani olmak istedi. Onunla yarıştı ve nihayet İbrahim koşup onu geçti. Sonra Cibril onu alıp Cemretü'l-Akabe'ye götürdü. Şeytan yine orada önüne çıktı -ravi Süreye "Bir şeytan" ifadesini kullanmıştır-. Bunun üzerine ona gidinceye kadar yedi taş attı. Devam etti, sonra Cemretü'l-Vusta'run yanında yine önüne çıktı. Bu sefer de ona yedi taş attı." -YO.nus'un rivayetinde dedi ki:- Derken İsmfill'i alıp yanı üzerine yatırdı. İsmail'in sırtında beyaz bir göinlek vardı. İsmail dedi ki: «Babacığım bundan başka bana kefen olacak bir gömleğim yoktur. Bunu sırtımdan çıkar ki onu bana kefen olarak sarasın.» Tam gömleğini çıkarmaya hazırlanırken arkasından bir ses: «Ey İbrahim! Rüyanı doğruladın (rüyana sadık kaldın!)» dedi. İbrahim arkasına baktı ki ne görsün: Beyaz, boynuzlu ve iri gözlü bir koç!"

Heysemi, Mecmauz Zevahid Cilt 14 Hn: 13759 *Ben derim ki: Bu hadisin devamı vardır. Hac bahsinde geçmişti. Bunu Ahmed rivayet etmiştir. 1 Ebu Asım el-Ganevi hariç -ki o da güvenilirdir- ricali, Sahih ricalidir. Ahmed ve Taberâni'nin verdiği bir rivayette bunun bir tariki geçmişti. Orada kurban edilen "İshâk" olarak anılmıştı. Onun senedinde Ata b. es-Sâib vardır ki ahir ömründe ezberi bozulmuş biridir. 1 Ahmed (2707, uzun metinle, başından ve sonundan irad etmiştir) ve Taberâni, el- Mu'cemu'l-keblr (10628).

Hadis Sayfası
Abdullah b. Mes'ûd dedi ki:

Resulullah (sallallahu aleyhi vesellem):"Muhakkak ki Allah, İbrahim'i dost edindi" buyurdu.

Heysemi, Mecmauz Zevahid Cilt 14 Hn: 13760 *Taberâni rivayet etmiştir. 1 Senedinde Yahya el-Hımmani vardır ki zayıf bir ravidir. 1 Taberâni, el-Mu'cemu'l-kebir (10256 uzun metinle).

Hadis Sayfası